Yıldızlarıyla Gelen Neşe: Minik Tavşan’ın Geceleri

Bir zamanlar Yeşil Orman’ın derinliklerinde, sakin bir varlık yaşarmış: Minik Tavşan. Bu küçük dost, günlerini çiçeklerin arasında, ağaçların gölgesinde oyunlar kurarak geçirirmiş. En çok sevdiği şey ise gece gökyüzünü izlemekmiş; yıldızlar parlarken içini tarifsiz bir neşe kaplarmış.
Bir gece, gökyüzünde bir yıldız kaydığını fark etmiş Minik Tavşan. Isındıran heyecanla koşmak istemiş ama yıldız düşmeden önce kaybolmuş. Üzüntüsü kısa sürmüş; çünkü ormandaki arkadaşları ona yardım etmek için yanındaymış. Baykuş, ona şöyle demiş: geceyi sabaha bağlayınca yıldızlar sabaha kadar seninle kalır ve parıltılarını paylaşırmış. Sincap ise eklemiş: sabah uyanmadan önce bileğinin altındaki dileği tutarken, yıldızlar bu dileği duyar ve yol gösterirmişler.
Minik Tavşan, dostlarının sözlerini aklına getirerek bedeninden önce ruhunu dinlemiş ve gözlerini kapatıp en büyük dileğini dilemiş: “Yıldızlar her gece benimle olsun ve bana neşeli rüyalar göstersin.” Bu kararla, o andan itibaren geceler boyunca yıldızların ışığını hissetmiş.
Her sabah uyandığında içi sevinçle dolarmış çünkü yıldızlar ona güzel rüyalar ve aydınlık sabahlar getirirmiş. Böylece Minik Tavşan, neşe dolu uykularla dolu gecelerin keyfini sürerken, dostlarının desteğini de her gece yanında hissetmiş.




