5-6 Yaş Masalları

Yankı Avcısının Sessizliğe Meydan Okuması

Kira’nın köyü, Yankılı Dağlar’ın eteğinde saklanırdı ve her kelime bu dağlardan geri dönüktü. O, yankıları toparlayıp saklamada usta biriydi; bir şarkıyı yıllar sonra taptaze bir şekilde yeniden söyleyebilir, unutulmuş bir itirafı en doğru kulağa fısıldayabilirdi. İnsanlar ona <u>Yankı Avcısı</u> diye seslenirdi, ta ki Sessizlik Kuyrukluyıldızı gökyüzünü delen gece gelinceye dek. Bu kuyruklu yıldız, her yeri sesleri emen ve yankıları söndüren bir güçle geçiyordu. Ertesi sabah köyde tuhaf bir sessizlik hâkimdi: insanlar bağırıyor ama sesleri bir adım öteye taşınmıyor, dağlar artık hiçbir şey yankılamıyordu. Dünya, adeta sağır edici bir sessizliğe gömülmüştü.

Kira, ninelerin ninnilerinin, aşıkların sözlerinin ve çocukların kahkahalarının kayboluşunu hissetti. Bu durum dayanılmazdı. Köyün en yaşlı bilgesi çözümünü <u>Hiçlik Kuyusu</u>nda bulduğunu söyledi; burası dünyadaki tüm sessizliğin toplandığı dipsiz bir mağaraydı. Kira, korkusunu yenerek kuyunun ağzına doğru ilerledi. İniş uzun sürdü; yaklaşırken etraf o kadar sessizdi ki kendi kalp atışlarını bile duyamıyordu. En dipte, donmuş gibi duran simsiyah bir göl vardı ve sessizliğin kaynağı oradaydı. Elindeki boş yankı torbasını göle daldırdı, fakat sonuç tek bir boşluk oldu. Sessizlik, yakalanması gereken bir şey değildi.

O an farkına vardı: sessizliği yakalamak değil, onunla konuşmak gerekiyordu. Torbasını kenara bıraktı ve göle doğru içinden geçenleri fısıldadı: “Korkuyorum, köyümün seslerini özledim.” Sessizlik titredi ve donuk gölün yüzeyinde gümüş bir dalga belirdi. Gövdeleyen yankılar, Kira’nın korkusu ve özlemiyle karşılık buldu; her duygu gölün yüzeyinde farklı bir renk ve titreşim oluşturdu. Sessizlik, boşluk olmayan, duyguların saf aynası haline geldi.

İçindeki tüm duyguları aktarmasıyla göl parlak bir ışıkla aydınlandı ve ışığın içinden, kaybolan yankılar adeta müzikal notalar halinde fışkırdı. Kira torbasını açtı ve yankıları içeri doldurdu. Torbaya yerleşen en güzel şarkılar ve en samimi sözler köyün sessizliğini yeniden inşa etti.

Kuyu dışına çıktığında, köydeki sessizlik kırılmıştı; yankılar geri dönmüş, dağlar yeniden konuşmaya başlamıştı. Kira, insanlara yalnızca seslerini değil, bir gerçeği de getirmişti: En derin sessizlik bile, yüreğinizle konuşursanız size en güzel yankıyı verebilirdi.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu

maltepe escort