3-4 Yaş Masalları

Renklerin Sessizleştiği Köyde Bir Resimle Düğüm Açan Hikâye

Bir zamanlar Renkler Köyü’nde, gökyüzünün mavisi kendini beğenmişçe dolaşır ve kendini övüp dururdu: “En huzurlu ben olmadan bu dünya nasıl devam eder?” diye mızmızlanırdı. Kırmızı ise kır çiçekleri arasında neşeyin salt ışığı gibi parlayıp, “Ben olmadan hiçbir şey heyecanını kaybetmezdi!” diye bağırırdı. Sarı ise güneşin sıcaklığıyla dans eder, “En neşeli olan benim!” diye şarkı söylerdi. Üçü de kim daha önemli diye birbirleriyle yarışırken, Küçük Ada sessizce onları dinler ve gözleriyle her şeye tanık olurdu. Onların savaşları kalbinde bir hüzün doğurur, çünkü hepsinin de ne kadar güzel olduğunun farkındaydı. Bir gün tartışma büyüdü ve dilleri sustu. Duygular bir anda tüm renklere hükmetti; köy griye dönüştü, yüzlerde solukluk, gökyüzünde kurşuni bulutlar, çiçeklerken kül rengi oldu. İnsanlar şaşkın ve çaresiz kaldı. Ada, artık daha sakinleşmişti; ama bir şeyler değişmeye başlamıştı. Renkler gitmişti; ama onların yokluğu, en güçten fısıltıyı fısıldıyordu. Denizin çağrısı maviden, kalbin atışları kırmızidan, güneşin sıcaklığı sarıdan gelmiyordu artık; hepsi sadece hissettikleriyle gerçeği anlatıyordu. Bir fırça ve boya kutusu elinde, resim yapmayı öğrendi Ada. Konuşamıyordu belki, ama gökyüzünün tek bir damla ışığıyla bir balığın yalnızlığını çizdi. Bu, Mavi için bir daveti oldu; sonra bir annenin bebeğine sarılmasındaki sıcaklığı işledi; bu da Kırmızı’ya bir mesajdı. En sonda sabahın ilk tomurcuğunu resmetti; ve Sarı’ya duyduğu özlemi resmin satırlarına kattı. Resimler bittiğinde, renkler utangaçça geri dönmeye başladı. Önce Mavi, gökyüzünün üstünden bir şerit halinde süzüldü. Ardından Kırmızı, çocukların yanaklarında hafifçe beliriverdi. En son Sarı, saksıya konmuş bir çiçeğin güneşle tebessüm eden yüzünü gösterdi. Renkler Ada’nın eserlerine baktıklarında, onları yalnızca ayrı ayrı değil, birlikte güzel gördüler. Mavi huzuru, Kırmızı sevgiyi ve Sarı umudu temsil ediyordu. Biri olmadan diğeri eksikti; fakat şimdi her şey uyum içindeydi. O günden sonra renkler bir daha kavga etmedi. Ada ise sessizce konuşmadı ama köyün en güzel hikayelerini resimlerle anlattı. Çünkü bazen en derin gerçekler, en sessiz kalplerden fışkırır ve en gürültülü kavgaları bile susturabilir.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu

maltepe escort