Gümüş Yapraklı Ormanında Yeni Bir Sabahın Şarkısı

Güneş, Gümüş Yapraklı Orman’ın üzerine ince bir altın tabak gibi yayıldı. Gökyüzü temiz ve taze, adeta yeni yıkanmış bir pamuk şeridi gibi parlaktı. Yapraklar arasından sızan ışıklar, çimenlerle hafifçe oyun kurdu. Küçük Tavşan Pamuk, burununu oynatarak yuvasından çıktı ve etrafı merakla taradı. Bu ormanda her şey biraz daha sakin ve huzurlu görünüyordu. Çiçekler güneşe doğru eğilmiş, sabahı içtenlikle selamlıyordu. Pamuk, nemli toprağın kokusunu içine çekti ve hemen zıplamaya başladı. Ormanın derinliklerinde ilerlerken rüzgar, dallar arasından geçerek hafif bir uğultu bıraktı. Yaşlı Meşe Ağacı, Pamuk ilerledikçe hışırtılı bir selamla onun varlığını onaylar gibi gülümsedi. Gövdesindeki kabuklar bilge bir yüz gibi sanki konuşurcasına hışırdı. Pamuk bu devasa dostuna bakıp, onun sükunetini düşündü.




