3-4 Yaş Masalları

Gümüş Çiçek ve Sisli Sabahın Sırları

Pafla, sabahın ilk ışıkları altın lekeler gibi su yüzeyine vurur, Fısıltı Ormanı’nı yumuşak bir tabloya çevirirdi. Ağaçların dalları konuşur, dereler taşlara vurdukça eski masallar fısıldanırdı. O sabah, Pofuduk Ayı kulübesinin girişindeki eski tahta sandalyede oturmuş, nazlı bir papatya çayı yudumluyor ve bahçedeki yeşil filize, Gümüş Çiçek’e bakıyordu. Bu çiçek, ormanın en nadide sırlarından biriydi ve sadece doğru zaman geldiğinde açardı. Ne bir an önce, ne de bir an sonra.

Patikadan hızla yükselen toz bulutu, Tavşan Zıpzıp’ın gelişiyle kendini gösterdi. Zıpzıp, heyecandan kulaklarının uçları bile rüzgarda savrulurken durmaksızın zıplıyor, Pofuduk Ayı’nın yanına vardığında da durmadı.

— Pofuduk Ayı! Pofuduk Ayı! Ne hâlâ açılmadı mı bu çiçek? Günlerdir bekliyoruz. Güneş tepede, kuşlar ötüyor; ama o çiçek hâlâ sanki yumru gibi duruyor. Hadi şu suyu verelim ki hava da çekişmelere girmeden hızlıca açsın, yoksa mevsim geçip gider. — diye bağırdı Zıpzıp.

Pofuduk Ayı sakin bir sesle fincanını bir kenara bıraktı ve zemine hafifçe eğildi. Sessiz ve derin bir nefes alıp, çiçeğin açılma sürecini bozacak hiçbir aceleye yol vermemek gerektiğini hatırlattı.

— Zıpzıp, dostum, bir süre yavaşlayıp dinlemeyi öğrenmeliyiz. Rüzgar bugün çamların iğnelerini taşıyor ve onları koklamak için acele etmek yerine sabırla beklemek en doğrusu. Çiçeğin köklerinden derinlere uzanan güç, ancak vakti geldiğinde kendini gösterecek. Biz ona katılalım, ona yardım etmek için değil, onunla birlikte bekleyelim. — dedi.

Gün ilerledikçe Pofuduk Ayı ile Zıpzıp, çiçeğin başında kaldılar. Bulutlar dev bir elmaya benzerken bir diğeri uykulu bir dosya gibi şekil alıyordu; bu görünümler, Zıpzıp’ın aceleci doğasını yavaşlatıp, onun iç sesini dinlemesini sağladı. Ormanın içindeki hafif sis, ağaçların arasından süzülüp bahçeyi sardı ve dünyayı ince bir battaniye gibi örttü.

Sisle gelen sakinlik, Zıpzıp’ın nefes alışlarını da yavaşlattı; artık kalbinin ritmi çiçeğin büyüme sesine engel olmuyor, onunla uyumlu bir tempo oluşturuyordu. “Haklısın,” diye fısıldadı içten içe; “önce adımları hissedip, sonra açılmayı izlemek gerekiyor.”

Güneş ufukta kaybolurken orman derin bir nefes daha aldı. Yapraklar hışırdadı, kuşlar sustu ve Gümüş Çiçek, yapraklarını gümüş ışıltısıyla yükseltti, kendi ışığını kullanarak açılmaya başladı. Koku o kadar yoğun ve tatlıydı ki Zıpzıp, bundan çok daha önce hiç bu kadar büyülü bir koku hissetmemişti.

Çiçek tamamen açıldığında, Zıpzıp adeta büyümüş görünüyordu; sahici bir gelişim hissiyatını taşıyordu.

— Sabahı zorlasaydık, bu kadar güzel kokmazdı, değil mi? — dedi Zıpzıp iç çekerek.

Pofuduk Ayı başını salladı ve elini onun omzuna koydu. — Zorlanan hiçbir şey kalpten gelmez, Zıpzıp. Doğa acele etmez; sadece doğru zamanında tamamlar işlerini. Biz de ona katılalım, ama tadını çıkarmak için.

Gecenin kötüsünden sonra orman, önceki halinden daha huzurlu görünüyordu. Pofuduk Ayı kulübesine dönmeden önce gökyüzüne baktı; Zıpzıp ise eve doğru yürürken adımlarının tadını çıkarmayı öğrendi. Orman, gece esintisiyle eski şarkısını daha da zenginleştirdi.

Ve o günden sonra Fısıltı Ormanı şu mesajı fısıldadı: Vaktinden önce açan çiçek güneşe küser, zamanı bekleyen tüm ormana bahar getirir.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu

maltepe escort