Bir zamanlar gökyüzünde asılı duran büyülü bir ada vardı; o kadar yüksekti ki en cesur kuşlar bile oraya ulaşmayı çok isterdi. Adanın adı Gökyüzü Adası’ydı ve burada konuşan hayvanlar, parlak renkli bitkiler ve ışıltılı kristaller yaşardı. Adanın keşfi, iki yakın arkadaş olan Zeytin ve Ada’ya aitti. Zeytin zeki ve maceracı bir kızken, Ada neşeli ve yardımsever bir delikanlıydı. İkisi de adanın hakkında duyumlar almış, büyük maceralara atılmak için yola koyulmuşlardı.
Uzun ve zorlu bir yolculuğun ardından adayı buldular; her köşesinde gizemli sırlar onları karşılıyordu. İlk günlerinde adayı keşfettiler ve güzelliklerini hayranlıkla izlediler. Bir gün, adanın ortasında parlayan dev bir meyve ağacıyla karşılaştılar. Meyveler öylesine çekici görünüyordu ki, ikisi de tadına bakmak istediler. Yanında duran tabela ise şöyle diyordu: “Bu meyveleri paylaşmayı unutmayın, çünkü paylaşmak dostluğun anahtarıdır.”
İkisi de birer meyve aldılar ve tattılar. Uzun zamandır gördükleri bu lezzet, dünyadaki hiçbir meyveye benzemiyordu. Ancak sonra ciddi bir ikilem ortaya çıktı: sadece bir tane meyve kalmıştı ve ikisi de son lokmayı istiyordu.
Zeytin bu duruma pratik bir çözüm sundu: “Bu son meyveyi yarıya bölüp ikimiz de tadına bakalım; böylece adanın öğrettiği paylaşma ruhunu yaşatmış oluruz.” Ada bu öneriyi hemen benimsedi. Meyve ikiye bölündüğünde, her iki parça da yeniden bütün bir meyveye dönüştü ve ikisi de tek lokmada doydu. Bu mucize, paylaşmanın yalnızca malzemeyi çoğaltmakla kalmadığını, dostluğu da güçlendirdiğini gösterdi.
Günler geçtikçe paylaşımla büyüyen dostlukları, adanın sırlarını çözmeye yöneltti onları. En yüksek tepeye tırmanmaya karar verdiklerinde karşılaştıkları zorluklar, birbirlerine olan güvenlerini daha da pekiştirdi. Yol boyunca düşerken biri diğerini yakaladı; yorulduğunda da birbirinden aldıkları cesaretle yeniden güç buldular. Zirveye vardıklarında gözlerinde adanın muhteşem manzarasıyla birlikte gökyüzünde dans eden renkli ışıkları gördüler. Bu ışıklar, Gökyüzü Perileri’nin eseriydi.
Periler, Zeytin ve Ada’nın paylaşım ve dostluk içeren kalplerini fark etmişlerdi ve onları ödüllendirmek istediler. En büyük sırrı da burada saklıydı: Gökyüzü Adası’nın büyüsü, oradaki insanların birbirleriyle kurdukları bağlarda yatıyordu. Ada hâlâ büyülü görünse de asıl sihir, insanların kalplerinde ve paylaşımlarında saklıydı.
Geri döndüklerinde ada sakinleriyle bu gerçeği paylaştılar; insanlar daha çok vakit geçirmeye ve birbirlerine yardım etmeye başladı. Adanın hayatı daha parlak ve canlı hale geldi; dostluk ve paylaşmanın değeri her köşeye yayıldı. En değerli hazine, altın ya da mücevherler değil, dostluk ve paylaşımdı.
Bu masalı duyan çocuklar için bir çağrı da vardı: Arkadaşlık ve paylaşma temalı masallarınızı bize yollayabilir, bu sayede binlerce çocuk masal okuyup uyuyabilir. Masal göndermek için aşağıdaki görsele tıklayabilirsiniz. Paylaşmanın gücü, bu adada olduğu gibi her kalpte yeni bir ışık yakar.
