Eğitici Masallar

Düş Bahçesinin Anahtarı: Fırfır’ın Yolculuğu

Bir zamanlar sessizliğin maviliğine dalan ormanda, Fırfır adında neşeli bir sincap yaşarmış. Cevizleri toplarken zıplar, ormanı adeta kahkahalarıyla doldururmuş. Bir sabah kökler arasında parıldayan altın bir anahtar bulmuş; ışıldayan bu sır, adeta bir macera fısıldıyormuş. Fırfır, “Bu anahtar neyin kapısını aralıyor acaba?” diye merakla düşünmüş ve yol arkadaşı Bilge adlı bilge baykuşa koşmuş.Bilge, kanatlarını hafifçe çırparak yanıtlamış: “Bu düş bahçesinin anahtarıdır. Kapıya ulaşmak için üç dostun yardımı gerekli.” Fırfır, hemen yola koyulmuş. İlk durak göletin kıyısıydı; orada kurbağa Sulu ile karşılaşmış. Sulu, “Kapı sisli vadinin ardında; ama önce göletin sırrını çözmelisin,” demiş. Fırır, gölete bakarken suyun yansılarında bir ipucu görmüş: yapraklardan yapılmış bir tekne. Sulu ile birlikte bu yaprak teknesini oluşturarak göleti aşmışlar. Bir dost kazandım! Fırfır’ın yüreği sevince dolmuş. Sisli vadinin ötesinde, karşısına Renkkanat adında zarif bir kelebek çıkmış. “Kapıya giden yol rüzgârlı tepelere uzanır,” diyerek yol gösteren Renkkanat, tepelere tırmanmanın zorluğunu hatırlatmış; ancak Fırfır asla pes etmemiş. Rüzgârla dans eden bir öğretmen edasıyla uçmayı öğreten Renkkanat, Fırfır’ı tepelere ulaştırmış. Orada karşılaştığı kurnaz tilki Kurnaz, “Kapı yıldızlı bir mağarada saklıdır; bir sınavı geçmelisin,” diye uyarıda bulunmuş. Mağaraya adım attıklarında Fırfır bir bilmeceyle karşılaşmış: “Ne ağırdır, ne hafif, ama kalpte taşır her bir ilik?” Düşüncelere dalan küçük sincap sonunda cevaplamış: “Sevgi”. Mağara aydınlanmış ve kapı ortaya çıkmış. Anahtarı büyük bir özveriyle yerinde kullanınca düş bahçesi görünür olmuş. Çiçekler şarkılarla, ağaçlar masallarla konuşur hale gelmiş; bahçenin ortasında parlayan bir ayna dikkat çekmiş. Ayna, “Gerçek düş, dostluk ve hayal gücündedir” diye fısıldamış. Fırfır, Sulu, Renkkanat ve Kurnaz ile bahçede neşeyle dans etmişler. Hepsi, Fırfır’ın cesaretine hayran kalmış; kahkahalar bahçeyi doldurmuş. Fırır anahtarı bahçenin ortasında bırakmış çünkü düş bahçesi herkesin olmalıymış. Orman sakinleri bu büyülü yere her ziyaretlerinde hayallere yol bulmuş ve gece yıldızlara bakıp gülümsemişler. Böylece düş bahçesi, Fırfır’ın neşesiyle hep canlı kalmış.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu

maltepe escort