Altın Ormanın Gerçeğini Paylaşan Dürüstlük Öyküsü

Sabahın serinliğinde yeşillikler arasındaki küçük köyde, oduncu Ali Baba güneşin doğuşuyla işine başlar, doğaya karşı saygılı tavrıyla bilinen biri olurdu. Sadık eşiğiyle yürürken kuşların şakımasına kulak verir, her adımda doğanın tazeliğini içinin derinliklerinde hissederdi. Yaşlı meşe ağacı hışırdadığında o da durup selam verir ve içten bir tebessümle çalışmanın huzurunu yaşardı. Rüzgâr dallar arasında nazikçe gezindiğinde Ali Baba için bu andan daha güzel bir sabah yoktu.
Bir gün, kayanın ardında saklanmış bir sessizlik ortaya çıktı. Öğleden sonra uzaktan at kişnemeleriyle yankılanan sesler geldi ve Ali Baba, merakına karışarak çalılıklar arasına saklandı. Karşısında kırk süslü atlı adam belirince şaşkınlıkla izledi. Liderleri öne çıkarak kaya üzerinde bağırdı ve aniden kayanın açılmasıyla gizli bir geçit ortaya çıktı. Adamlar ağır çuvallarını taşıyarak içeri girdi ve kayalık geçit kapandı. Ali Baba, olan biteni yutkunarak izledi ve geçidin kapanışına kadar sessiz kalmayı başardı. Orman eski sakinliğine dönerken o anı aklından hiç çıkarmadı.




